Thursday, 19 June 2014

தவிர்த்தலின் வலி



தவிர்த்தலின் வலிகளை
புன்னகை திரையிட்டு மறைகின்றேன்
இமை தட்டி நிற்கும் நீர்த்துளிகளை
தொலைக்க இடம் தெரியாமல்

எதிர்வரும் ஒரு அடைமழை நாளில்
தடயங்கள் இன்றி தொலைக்க தீர்மானித்தேன்

ஒரு மழை நாளும் வந்தது
உன்னுடன் களித்திட காத்திருந்த
மழைநாட்கள் இத்தனை ஆக்ரோஷமாய் இல்லை

அணையுடைந்த வெள்ளமாய்
வழிந்த கண்ணீரைக்
கரைத்த மழையில்
நனைந்து திரும்பினேன்.

அழுதலின் பொருட்டோ
நனைதலின் பொருட்டோ
தும்மல் எழுந்தது
என் நினைவே சிறுதும் இல்லா
உன்னை நினைவுருத்தியவாறு ...


நீர்க்குமிழியாய் நினைவுகள் ..


மழைவிட்ட ஒரு மாலைவேளையில்
ஓடை போல ஓடும் நீரில் விளையாட
காகிதக் கப்பல் செய்து தர கேட்டான் ஸ்ரீ.

நினைவின் அதிர்வுகள் பின்னோக்கி இழுத்துச் செல்ல
பழைய புத்தகங்களெல்லாம் கப்பல்களாயின ...

தூவானமாய் தெறித்த மழைத்துளிக்கு
ஓடைநீரில் மூழ்கிய கப்பலை கண்டு
ஓவென அழ ...

தேற்றும் வழியறியாமல்
தவிக்குமென் நினைவுகளில்
உடைந்து சிதறுகிறது
நீர்க்குமிழி ...


Tuesday, 17 June 2014

விடியல்களின் ஒரு வெளிச்சப் பயணம் தேடி !!!


விடியல்களின் வெளிச்சம் தேடி
விரைந்து செல்கிறோம்... ஒரு பயணம்!

நம்பிக்கையின் ஒளிபற்றி,
முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறோம்,
எம் வாழ்வின் விடியல் நோக்கி...

புத்தகம் சுமக்கும் கைகளில்
ஆயுதமேந்தி
புன்னகை சுமந்த எங்கள் முகமோ
புரட்சியின் ஆயுள் ரேகை சுமந்து...

மனிதர்களை வதைத்த மனங்களில்
மனிதம் விதைக்க விரைகிறோம்...

இனி வரும் எம் மக்கள்
முகங்களில் புன்னகை மலரவேண்டும்...

கண்ணிவெடிகளின் சப்தம் கேட்ட எம் மக்கள்,
இனி வான வேடிக்கை காணவேண்டும்...

அகதிகளாய் அந்நிய தேசம் செல்லாமல்,
எம் மண்ணின் மூச்சு காற்றை சுவாசிப்போம்...

கைகோர்ப்போம் விடியல்களின்
ஒரு வெளிச்சப் பயணம் தேடி !!!


 


மழலையின் அணைப்பில் ...


தான் பெறாத ஒரு அரவணைப்பை
தன் சிசுவாய் போற்றிய
பொம்மைக்கு தந்தபடி
உறங்கிகொண்டிருந்தது அம்மழலை

குழந்தையின் அரவணைப்பை
வரமாய் கேட்க தவமிருந்து
தோன்றினர் கடவுளர்

காத்திருந்த அவர்களுக்கு
உறக்கபுன்னகையை உதிர்த்துவிட்டு
கட்டி அணைத்துகொண்டது பொம்மையை

பொம்மையாதலின் வழிகள் யாதென
அறியாமல் விழித்தனர் கடவுளர்!!



மொழி நீயே...

காகிதத்தில்
கவிசிற்பமொன்றை
செதுக்கி நீட்டினேன்

எனக்காகவா என்கிறாய் !!

என் மொழியே நீயான பின்
சொற்கள் மட்டும்
வேறெங்கு கருக்கொள்ளும் ...

வாழ்தல் எளிது ...


நினைவுகளைப் போல
சில நொடிகளையேனும்
நிறுத்திக் கொள்வதானால்
வாழ்தல் எளிது ..

சுழலும் பருவங்கள் போல
சில தருணங்களும்
மீண்டும் வந்தால்
வாழ்தல் எளிது ...

மழலையாய் மீண்டுமொருமுறை
வாய்ப்பளித்தால்
அப்போதேனும் சரியாய்
முயற்சிக்கலாம்
வாழ்தல் எளிதென்று ..

பூவின் வலி ...


ரசிப்பதாக நினைத்து
அழகாய் பூத்ததொரு பூவை பறிக்க

பறித்த நொடிகளில்
தன் எழிலை இழந்தது

மென்மை வாடி
கணக்க தொடங்கிற்று
கைகளில்

இயல்பு நிலையிலேயே விட்டிருக்கலாமென
யோசிக்க தொடங்குகையில்

மனதின் மொழி கேட்டாமல்
இதழிதழாக உதிர்க்க தொடங்கிற்று
விரல்கள் அனைத்தும்..