Sunday, 23 November 2014

அடைமழையாய் ...

நொடிப் பொழுதில் நின்றுவிட்டாலும்
இன்னும் தூரிக்கொண்டே இருக்கிறது
அந்த அழகிய நிமிடங்கள்
நிற்காத அடைமழையென மனமெங்கும் !!


மழையாய் தழுவி....

அவள் மீது
வீழ்வதற்கென்றே
ஆர்ப்பரித்து வருகிறாய்..

அவளின் கூந்தல் நனைத்து
முகம் தழுவி
இடை நழுவி
விழுகிறாய் ...

மழையே
உன்னை போல இன்றேனும்
நானிருக்க வேண்டும்!!

அன்னை துதி



வெற்றிகள் வழி சந்தோஷங்கள் தரும்
சக்தியின் வடிவே போற்றி !!

நிலையான செல்வங்கள் வழி
நிம்மதி தரும் திருவின் வடிவே போற்றி !!

எந்நாளும் அழிவில்லா ஞானத்தில்
தெளிவு தரும் சகலகலா வல்லியே போற்றி !!

தன்னியல்பு நிலை மாறாமல்
தடைகள் அகற்றும் மகேஸ்வரியே போற்றி !!போற்றி!!

அன்னையே நின் பொற்பாத கமலங்கள் பற்றுகிறேன் போற்றி !!
ஓம் ஆனந்தமயி சைத்தன்யமயி சத்யமயி பரமே..!!



எண்ணச் சிறகுகள்

இலக்குகளற்ற
எண்ணச் சிறகுகளைவிரிக்கிறேன்
பறத்தலுக்காக

இறகுகள் எங்கும்
நினைவுகளின் சுமைகள்

நினைவுகளில் மூழ்கி
நிஜம் தொலைத்திடுவேனோ

ஆயினும்
மனம் மறக்க மறுதலிக்கிறது
நினைவின் தடங்களை...

தெளியும் மனக் குளம்

ஒவ்வொன்றாய் எறிய
கலங்குகிறது மனக்குளம்

வண்டலும் படர்பாசியும்
கிளர்தெழுகிறது

காலம் நகர
ஓரிடத்து பாசை
வேறிடத்தில் படிகிறது
வண்டலும்

கற்கள் விழ கலங்கி
மீண்டும் தெளியும்..

இயல்பாய் காட்டிக்கொள்ள .........

மழையில் நனைந்தும்
இசையில் கரைந்தும்
புத்தகத்தினுள் புதைந்தும்
இதழ்களில் புன்னகைப் பூக்களை மலர்த்தியும்
மனம் மறைத்து
தன்னியல்பாய்
இருத்தலைக் காட்டிக்கொள்ள
வழிகள் ஆராய்ந்த படியே .

மௌன சாட்சி

சிறகொடிந்த பட்டாம்பூச்சி ஒன்று
அனல் தகிக்கும் சாலை நடுவில்
துடித்து உயிர் விடுவதை ..

விரைந்து கடக்கும் ஊர்திகளுக்கு பயந்து
சாலையோரம் மௌன சாட்சியாய் பார்த்த அன்று 

மீசை முறுக்கி சிரித்துக்கொண்டே
கனவில் வந்து போனார் பாரதி