Sunday, 23 November 2014

மனிதம் தொலைக்கும் மனிதர்கள்

விளையாடி அலுத்து வீசி
பின் மீண்டும் சேகரித்து
வீசி விளையாடி
பலவற்றை தொலைத்தும்
மழலையில் ...

வளரும் நாளிலும்
தொலைந்த விளையாட்டுகளில்
இது மட்டும் தொலைக்காமல்
முதுமை வரை...

பொம்மைகள் இப்போது
மனிதர்களாய் மாறியது ஒன்றை தவிர...


சூனியமான பெருவெளி

விழியிழந்த பாவையாய்
சூழ்ந்து கிடக்கின்றேன்
இருள்வெளியில்

நீளும் கருமையை
எவ்வொளி கொண்டும்
துளைக்கமுடிவவில்லை

உன் ஒற்றை விழி வழி
பார்த்த இப்பெருவெளி
இருள் நிறைந்த சூனியமாகிற்று

தடுமாறும் மனதிற்கு
தட்டுப்படும் உன் குணம்கொண்டு
சொல்லித்தருகிறேன்
மீட்சிப் பாதையின் தீரா வழிதனை

தேடலின் தொலைவிலும்
கைக்கு எட்டா கதவினாலும்
பழகிப்போனது
உண்பதும் உறைவதும்
அடரிருளில்

எங்கெங்கும்
வெளிச்சம் இப்போது
எனைச்சுற்றிய இருளாய்...


வலியா ? மருந்தா ?

வலிமிகுந்த நேரங்களில்
வந்தமர்ந்து விடுகிறாய்
மனதினில்

வலியா ? மருந்தா ? 

நீ யாரென்ற தேடலில்
அசைபோட்டு அனுபவிக்கிறேன்
அவஸ்தையாய்
உன் அதீத அன்பை ...

மழை

நனைந்து விளையாடி
களைத்து நடக்கிறது
குடைகளும்..
கால்களும்
கூடவே
மழைத்துளிகளும்!

மழலை அழகு

விரல் கூட்டி
இதழ் பிரித்து
உண்ண முயல்கையில் 

தவறும் பருக்கைகள்
பரிதவிக்கின்றன 

மோட்சத்திற்கான
வாய்ப்பை இழந்துவிட்டதென !!!

நாட்டிய மழை

அபிநயம் பிடிக்கும் மின்னலுடன்
ஜதி சேர்க்கும் இடிக்கு போட்டியாய்
மத்தளம் இசைகிறது
தகர கூரை மீதுவிழும் மழை

முயற்சி

மூழ்கிவிட்டதென அயராமல்
இன்னொரு கப்பல் செய்கிறார்கள்
அதனினும் திண்மையாய்!!
#மழலைகள்...